Als het weer mooier wordt hoor je nog eens wat. Op het terras van een koffiezaak bij mij in de buurt, een aantal dagen geleden…:
“Ga jij nog naar die stocksale van Vingino donderdagavond?”
“Shit, goed dat je het zegt, moe’k even aan Sanne vragen of ze donderdagavond kan blijven. Doen wij daarvoor dan ook meteen even samen een hapje?”
Ik had ze al gezien, de dames, in zorgvuldig nonchalant gestylde outfitjes. Geen ongewone verschijning in dit gedeelte van de stad.
Het gesprek luisterde ik af bij gebrek aan stroom in mijn laptop en matige zin om met al mijn spullen naar binnen te lopen om een tijdschrift te pakken. Goed, dame 2 had duidelijk een nanny-achtige constructie. En kennelijk matig zicht op haar agenda of ruimte nodig om te overwegen of ze donderdag met dame 1 naar de stokseel van Vingino wilde.
Inmiddels had dame 2 haar Blackberry aan haar oor en bestelde ze nanny Sanne voor donderdagavond. Matig agendazicht dus.
Het was geregeld. De dames zouden even lekker samen een hapje doen bij een ongetwijfeld heule hippe toko. Ik kreeg de naam net even niet mee. Sorry.
“Ja, ach Vingino, de halve school loopt erin. Niks origineels, maar als basis ge-wel-dig,” kakelde dame 1 “en aan het eind van het seizoen breng ik het allemaal weg. Naar de Ruilhoek. Krijg je nog best wat voor.”
Dame 2 kent de Ruilhoek wel. Zat in het ‘lullige’ gedeelte van de Maasstraat, toch?
Gegiechel.
Ik ken de Ruilhoek ook wel. Ik kom er zelden want te druk. Maar, toegegeven, er hangen soms best leuke, tweedehands dingetjes. Die een jaar of twee geleden voor een veelvoud van hun huidige prijs in de duurdere winkels hingen.
“… nog altijd beter dan die kinderen die van top tot teen in Haa-en-Emmetjes zijn gestoken. Zooooooooo vreugdeloos.”
Huh?! Ik moet ook niet mijmeren. Nu heb ik net de crux van die zin gemist.
‘Nog Altijd Beter’???
De dames lachten en voor hen was het onderwerp afgesloten.
.”
